16.08.2010
Piano + Metropolis
A.s. donderdagavond in de Rotterdamse Pleinbios: de vertoning van Fritz Lang’s Metropolis met live muziek,
18.06.2010
Cinematic Rotterdam
Floris Paalman, programmeur van de Rotterdam Classics, promoveert dinsdag 22 juni op ‘Cinematic Rotterdam, the times and tides of a modern city’. Lees meer »
16.05.2010
Film + architectuur in Den Bosch
Vanaf 17 mei zullen er de komende maanden enkele film + architectuur films draaien in de Verkadefabriek in Den Bosch. Maandag is dat Many words for modern van Jord den Hollander, in 2007 te zien op ons AFFR festival. Lees meer »
09.05.2010
Shopping malls on film
In het Barbican in London vinden geregeld vertoningen van architectuurfilms plaats.
28.04.2010
Rotterdam premiere
Living Architectures van Beka & Lemoine beleeft donderdag 29 april de Nederlandse première, de filmmakers zijn aanwezig. Reserveer nog snel kaartjes bij het NAi.
08.03.2010
De kans om te bouwen
Vertoning van ‘De kans om te bouwen’ (1985) van Rob Klaasman en Maarten Kloos op 17 maart
06.02.2010
The Complete Metropolis
Slechts 200 meter mist, zo kopt het NRC. In 2008 dook in Argentinië de enige (bijna) complete kopie op van Metropolis van Fritz Lang. Vrijdag 12 februari in zijn geheel op Arte TV. Lees meer »
03.02.2010
Infinite Space op TV
Al de tweede documentaire die de AVRO uitzendt naar aanleiding van ons festival: Infinite Space, vertaald als ‘De architectuur van John Lautner – oneindige ruimte‘. Op 28 februari bij Close Up om 18.15 op Nederland 2, kijken!.
02.02.2010
Oscarnominatie voor Logorama
Ja, we herkennen juweeltjes, want de korte animatiefilm Logorama, die we tijdens ons festival draaide, is genomineerd voor de Oscars! Toitoi voor de makers van H5, in het bijzonder Nicolas Schmerkin.
Beka & Lemoine
Living Architecture
door Sophie Roulet
Het AFFR kan natuurlijk niet om de meest geruchtmakende architectuurdocumentaire van het afgelopen jaar heen: Koolhaas Houselife. Een interview met architecte Louise Lemoine en regisseur Ila Bêka (BekaFilm), de makers van de serie in productie ‘Living Architecture’.
Architect Ila Bêka (Italië) begon met het maken van korte films in 2001. In 2005 maakte hij zijn eerste speelfilm, Quodlibet, waarin hij de relatie onderzocht tussen film en architectuur. Louise Lemoine (Frankrijk) is afgestudeerd in film en filosofie aan de Sorbonne in Parijs. Ze schrijft voor moderne kunst instellingen en stichtingen, kunst- en architectuurtijdschriften en werkt als scenarioschrijver voor film-en documentaire projecten.
Koolhaas HouseLife is de eerste in een serie van vier documentaires van Bêka en Lemoine. Gezamenlijk getiteld ‘Living Architecture’ (wordt als een verzameling volgend jaar uitgebracht), bieden zij een frisse kijk op het filmen van architectuur en op de architectuur zelf.
SR: Hoe zou u uw aanpak in een paar woorden beschrijven?
LL: Kijken naar iconische gebouwen als een levende vorm.
SR: Wat waren uw criteria als het ging om de keuze van architecten en locaties?
LL: We kozen voor high-profile architecten, omdat we onze relatie met architectonische iconen wilden veranderen. Om een nieuw beeld van gebouwen over te brengen die al uitgebreide media-aandacht hebben gehad, laten we mensen de architectuur in een heel ander licht zien. Dit houdt bijvoorbeeld in dat we het interieur vanuit een hoogst ongebruikelijke hoek filmen, een hoek waarvanuit je het zelf nooit zou zien, zelfs niet bij een bezoek aan de locatie zelf.
SR: Wat hebben de vier films met elkaar gemeen?
LL: Elk van de vier architectuur films die wij hebben gemaakt heeft een andere instelling. Voor de Jubelee Church van Richard Meier, hebben we tijdens de kerstperiode gefilmd om een gevoel voor de buurt en de betrokken mensen in deze buitenwijk van Rome te krijgen. Maar in de villa van Koolhaas, viel ons de ongewone omvang van het huis erg op. Dit is waarom we gekozen hebben voor karakteristieke gebouwen zoals het Guggenheim Museum in Bilbao. De wijnkelder Barrique van Herzog & de Meuron is van een kleinere schaal. Daar wordt de kijkers toegestaan om een moment te delen in het leven van de mensen die er werken en wonen. Alle vier de films zijn over de interactie tussen mensen en architectuur.
SR: Hoe gaat u te werk?
LL: Wij treden op als waarnemers zonder een vooraf bedacht scenario. We arriveren bij de plek en, afhankelijk van de context en wie we ontmoeten, kiezen we ervoor om bepaalde mensen te volgen. Dit verklaart de verschillende perspectieven van elk van de films. In Rome volgden we de lokale bevolking, bij Herzog en De Meuron de druivenplukkers en in het Guggenheim waren we gericht op de klimmers. In de villa van Koolhaas huis, volgden we al snel Guadalupe, de conciërge en huishoudster, een apart type op zichzelf.
SR: Ila Beka, de directeur, hoe verklaart u architectuur aan iemand die niet vertrouwd is met het project?
Ila Beka: Ik weet niet of we echt architectonische films maken. Wij willen niet een project uitleggen op een pedagogische manier. Wij willen de totale vrijheid als we op de locatie aankomen, zodat we ons kunnen laten inspireren door de mensen in het gebouw. Natuurlijk denken we wel over de architectuur na, maar we filmen mensen, zonder ons zorgen te maken of we wel voldoende aan architecten kunnen uitleggen hoe het project in elkaar zit.
SR: Hoe vindt u uw weg in het gebouw?
IB: De lay-out is niet altijd logisch en het is gemakkelijk om je weg te verliezen … Onze films tonen woonruimtes omdat architectuur voor iedereen is en niet alleen voor architecten. Het eerste deel van boek bij de DVD Koolhaas Houselife legt uit hoe Guadalupe door het huis beweegt. Je kunt haar bewegingen op de plattegronden volgen, als je wilt. Het tweede deel van het boek toont het huis in zijn geheel, zoals het zou worden gepresenteerd in een architectuurtijdschrift. Maar de film hoeft daar niet aan dat doel te voldoen…
SR: Wat heeft de documentaireserie te maken met werkelijke architectuur?
IB: We hebben niet het doel om architectuur uit te leggen of te bevorderen. We willen eigenlijk gewoon het tegenovergestelde zijn van de klassieke architectuurfilm, die je immers de indruk geeft dat zij of jij alles begrijpt van het gebouw. Zelfs als de kijker niets van onze films begrijpt, hij heeft in ieder geval een ruimte gezien. Uiteindelijk beïnvloed de aanwezigheid van mensen de manier waarop architectuur wordt weergegeven. Het is meer een ervaring dan een verklaring.
Dit interview is gepubliceerd in de AFFR bijlage in het tijdschift A10 European Architecture in september 2009.
Zoeken
19.06.2010
Nieuwsbrief
Twitterziek? Ongeregeld komt onze tweetalige nieuwsbrief uit. Abonneer door hier te klikken om in de linkerkolom je emailadres in te vullen.
29.10.2009
Follow AFFR on Twitter
Volg het AFFR via Twitter en blijft op de hoogte van de laatste wijzigingen, updates en interessante nieuwtjes.
